T³umaczenie: Lokia Korekta: FILioza
.:: CO WIESZ O ELLY? ::.
To by³o zabawne, prawda?
Tak, ale muszê siku.
Niech to ciê nauczy, ¿eby siê tak nie podniecaæ.
Zatrzymaj siê gdzieœ, jeœli mo¿esz.
Kochanie, nie jesteœ w szkole. Nie mêcz biednej Elly.
Nie mêczy mnie. Zabiorê j¹ do toalety.
Wezmê to.
- Nie mówi³aœ innym? - O czym?
¯e bêdzie.
Nie wiedzia³am o tym do zesz³ej nocy.
Nie zajmie zbyt wiele miejsca w pokoju.
- W porz¹dku? - Tak, dziêkujê.
To mi³a kobieta.
Poczekaj jeden dzieñ, a wszyscy siê w niej zakochaj¹.
Zapomnij, ja to zrobiê.
Peyman!
Jecha³eœ za szybko.
- To ty jecha³eœ za wolno, Amir! - To niebezpieczne!
Amir, coœ wisi w powietrzu.
- Co? - Nic nie wiesz?
Przysiêgam, nic nie wiem.
Sepideh nie mówi³a ci, czemu tu j¹ przywioz³a?
Wcale.
Obiecaj mi, ¿e nic nie powiesz, jak bêdziemy razem.
Powa¿nie, Ahmad, to dobra dziewczyna.
Naprawdê tak s¹dzisz?
Wywróci twoje ¿ycie do góry nogami.
Dowiedzia³aœ siê tego wszystkiego w ci¹gu 10 minut?
Jasne. Sam siê przekonasz. Prawda, Naazy?
Naturalnie.
Na razie 3 g³osy.
Powiedzia³am, ¿e jest mi³a. Nic wiêcej.
Poczekajcie do jutra. Wszyscy j¹ polubicie.
Nie martw siê o to. Pozwól im robiæ, co im siê podoba.
Jeœli znajdziesz jeszcze tak¹ dziewczynê, zatrzymaj j¹ dla mnie.
Mo¿e ktoœ go waln¹æ w ³eb?
Manoochehr!
Widzia³eœ to, Ahmad?
Dobrze!
Zas³u¿y³eœ sobie.
Naprawdê?
Sepideh, ta dziewczyna wie, ¿e Ahmad by³ ju¿ ¿onaty?
Nie wiem.
I ¿e to przez ni¹ siê rozwiód³?
Œmiej siê, œmiej.
Przestañ, Peyman!
Jak ona ma na imiê? Panna Elly!
- Panna Elly! - Peyman...
Elly!
Przestañ!
Zawstydzisz j¹. Przestañ!
Przynios³em samowar.
Wiesz ile lat nie pi³em takiej herbaty?
Ahmad, jak to robi³eœ w Niemczech?
Wypuœci³em z r¹k.
Dlatego zostawi³a ciê twoja niemiecka ¿ona.
Powiedzia³a w s¹dzie:
"Achtung! Pachtung! Ten cz³owiek jest szalony!"
Peyman!
K³amiê?
Amir, mo¿esz mi pomóc?
Ju¿ idê.
Co z tego?
Nie ciebie wo³a³am.
- By³ jakiœ problem? - Wcale.
Wiesz, oni dokuczaj¹ i du¿o ¿artuj¹. Nie zrozum ich Ÿle.
To wszystko?
Postaraj siê wejœæ w grupê. Korzystaj trochê z tych trzech dni.
- Trzech dni? - No jasne!
Madam...
Mia³em racjê co do adresu.
Raz mog³am siê pomyliæ.
Dzieñ dobry. Móg³byœ daæ mi klucz do domku?
- Domku w lesie? - Tego samego, co w zesz³ym roku.
Bahri?
Byliœcie wszyscy razem?
Tak, w college'u.
Moja siostra Naazy. To Elly.
Ju¿ siê pozna³yœmy.
- Naprawdê? - Pewnie.
- To tutaj? - Nie, tu jest klucz.
ZaprowadŸ ich do domku.
Znamy drogê. Potrzebujemy tylko klucza.
Jak siê masz?
Bardzo dobrze, dziêkujê.
Nie zapomnij o jutrzejszym wieczorze.
- Co? - ¯eby wyjechaæ wczeœniej.
W³aœciciel przyje¿d¿a po po³udniu z Teheranu,
wiêc musisz wyjechaæ wieczorem.
Ale chcieliœmy zostaæ 3 dni.
Ju¿ mówi³am to komuœ przez telefon.
To by³am ja.
Wiêc nic nie mo¿emy z tym zrobiæ?
Dla nas to nie bêdzie problem.
No, ale to jest w³aœciciel.
Nie wiedzia³, ¿e chcemy zostaæ 3 dni?
Powiedzieliœmy wam przez telefon.
Myœla³em, ¿e to przewidzieliœcie.
Wszystko by³o zajête.
Wziê³am to myœlac, ¿e moglibyœmy znaleŸæ coœ innego.
Coœ innego? O tej porze roku? To niemo¿liwe.
Przepraszam.
To nie pani wina.
Czemu mi nie powiedzia³aœ?
Jeœli bym powiedzia³a, nie bylibyœmy tutaj.
W porz¹dku.
Znajdziemy jakieœ inne miejsce.
Przez telefon nie powiedzia³a mi pani, ¿e nie ma szans.
Ale jeœli...
Nie mo¿e nic pani zrobiæ?
Ale co?
Sami moglibyœmy znaleŸæ jakieœ obozowisko,
ale jest z nami para nowo¿eñców.
Niech Bóg b³ogos³awi.
Pan m³ody jest z Niemiec. To jak miesi¹c miodowy.
A co z domkiem pana Mahmoudi?
Ju¿ zajêty.
Mo¿emy zostaæ gdziekolwiek.
- A ten na pla¿y? - Dom Sadeghiana?
Okna i drzwi s¹ nieszczelne. Bêdzie wam zimno w nocy.
I jest brudno.
Posprz¹tamy. Mo¿emy zobaczyæ to miejsce?
IdŸ weŸ klucz od wujka.
Dziêkujê bardzo.
Ale przeœliczne morze!
Co jeszcze, moja matko?
Arash.
Jesteœ pewien, ¿e to w³aœciwy klucz?
Ostro¿nie, nie skalecz siê.
Ok, Ahmad! Otwarte.
Hej, jak siê tam dosta³eœ?
Ostro¿nie, nie spadnij.
Jak brudno!
Ostro¿nie!
Ale¿ on wielki.
Uwa¿ajcie, szk³o jest na pod³odze.
Klimatyzacja dzia³a.
Gdzie s¹ toalety?
Nie ma zamków.
Ale korzystaæ mo¿na.
Bardzo zabawne.
Spêdzimy tu czas sprz¹taj¹c. Uwa¿aj!
Nie martw siê!
Hej, ch³opcze! S¹ tu butle z gazem?
- Z odkurzaczem posz³oby szybciej. - IdŸ usi¹dŸ.
Peyman, bêdzie zimno w nocy.
Wystarczy czymœ zakryæ okna.
Czekaj, nie jesteœ sam.
Mogê coœ zasugerowaæ?
- Wieczorem... - Ale tu jest dobrze!
Pozwólcie mi coœ powiedzieæ.
Mów.
Przeniesiemy siê wieczorem do innego domu i wrócimy tu jutro.
Bêdziemy musieli siê znów jutro przeprowadzaæ!
Toalety nie s¹ zbyt intymne, ale dzia³aj¹!
To najwa¿niejsze!
Piêknie tu.
Piêknie.
Nie mo¿emy przecie¿ spêdziæ 3 dni myœl¹c co zrobiæ.
- Co teraz? - G³osujemy.
Elly, co ty na to?
Zajmê siê sprz¹taniem.
A ty, Shohreh?
Proponujê, byœmy rozejrzeli siê za czymœ innym.
G³osujemy przeciw. A ty, Naazy?
Jestem g³osem mojego mistrza.
A mistrz?
Powinniœmy zostaæ.
A ty, Peyman?
Mówiê nie, jak mój mistrz.
Jesteœ g³upi!
Dwa g³osy przeciw.
Dwa przeciw piêciu, zostajemy!
A ja, mój g³os nikogo nie obchodzi?
O, rety!
- Dok¹d idziesz? - Przyniosê miot³ê.
Przyniesiemy baga¿e?
Najpierw posprz¹tajmy.
To zajmie trochê czasu.
Sepideh?
Masz klucze?
- Hej, ch³opcze, jak ci na imiê? - Omid.
Omid, s¹ w pobli¿u jakieœ sklepy?
- Co potrzebujesz, Ahmad? - Papierosy.
Zajmê siê tym.
Dziêkujê. Zostaw to, ja to wezmê.
Arash!
ChodŸ, skarbie. Jesteœ przemoczony.
Peyman, zawo³aj syna.
Spêdzê ca³y weekend zajmuj¹c siê nim.
Spokojnie. Przyjechaliœmy ca³¹ zgraj¹.
Nie mogê oczekiwaæ od wszystkich, ¿e nie wejd¹ do morza przez naszego syna.
ChodŸ, kochanie.
Peyman, mo¿e poszukasz podgrzewacza wody?
Nie ma go wewn¹trz?
- Nie. - No to mamy problem.
S³odko!
Tak? O co chodzi?
Wiêc?
Przepraszam.
- Wystraszy³eœ mnie. - Przepraszam!
Wyrzucê to.
- Zmieœci siê? - Tak myœlê.
Do góry.
- Nie przejdzie. Poczekaj. - Nie, jest zamkniête.
Daj mi to.
Nie damy rady.
Zegnij to trochê.
Widzisz, uda³o siê.
Pójdê pomóc.
Czekaj, zatniesz siê!
Uwa¿aj, ¿eby siê nie skaleczyæ.
Tu jestem, Morvarid.
Sepideh!
Kto tu œpi?
Obojêtne. My mo¿emy.
Kobiety w pokojach, a mê¿owie w salonach.
Nie oddzielê siê od swojej ¿ony.
Wiêc oboje bêdziecie w salonie.
- Shohreh? - Tak?
Idê.
Spêdzimy piekieln¹ noc.
Potañczymy, ¿eby nam by³o cieplej.
A jak ktoœ nie potrafi?
Nauczymy.
PrzyprowadŸ j¹.
- Co? - No, dalej. Biegnij!
Nie pozwól, by okazja ci uciek³a!
To nie bêdzie dobrze wygl¹daæ.
Ok, zostawcie mnie. Pójdê!
Arash!
WychodŸ z wody, szybko!
IdŸ do kuchni.
Ahmad, twoje papierosy.
Wracaj tu! Pospiesz siê!
IdŸ po niego.
Powiedzia³em, chodŸ tu, ty ³obuzie!
Jesteœ ca³y mokry!
Popatrz na to!
Elly!
- Szuka pani damy? - Tak.
Posz³a zadzwoniæ.
Komórki nie maj¹ tu zasiêgu.
Nie krzycz. Szybko.
Musisz kupiæ ¿arówki.
Ahmad, s³uchaj! Elly posz³a zadzwoniæ.
Zabierz j¹ na przeja¿d¿kê.
Daj jej trochê spokoju.
Wci¹¿ nie ma gor¹cej wody.
W³¹czy³em podgrzewacz wody. Zaraz bêdzie.
Trzy dni min¹ szybko,
a ty nic nie zrobi³eœ.
Czego szukasz?
Ahmad poszed³ na zakupy.
Powiedzia³am mu, ¿eby zatankowa³.
Proszê, kluczyki.
Wrócê jutro. Bedê oko³o pó³nocy.
Autobusem, tak.
Nie martw siê. Bêdê z kole¿ank¹.
U niej w porz¹dku.
Mamo, jeœli ktoœ zadzwoni, nie mów, ¿e wyjecha³am.
Powiedz, ¿e nie wiesz, gdzie jestem.
Ci¹gle ciê boli?
Kocham.
Tak, uwa¿am. Jesteœmy wszyscy kolegami, jak powiedzia³am.
Ok.
Zadzwoniê potem. Nie ma tu zasiêgu.
Pogadamy póŸniej.
Kocham ciê. Do zobaczenia.
Dodzwoni³aœ siê?
Tak, dziêkujê.
Martwi³a siê?
Moja mama zawsze siê martwi. Mia³a operacjê serca.
Dawno?
Miesi¹c temu. Lekarz kaza³ jej unikaæ stresu.
Gdybym zadzwoni³a godzinê póŸniej, mia³aby pewnie atak serca.
"Czeœæ, mamo. Tak, u mnie dobrze, a u ciebie?"
"Oczywiœcie, ¿e jem..."
Myœla³a, ¿e konam z g³odu w Niemczech.
Raz na lotnisku, otworzyli moj¹ walizkê.
S³oik ogórków siê pot³uk³ i œmierdzia³o octem.
Wstydzi³em siê jak nigdy w ¿yciu!
Musi byæ szczêœliwa, ¿e wróci³eœ.
Zmar³a dwa lata temu.
Przykro mi.
Gdy by³em w trakcie rozwodu.
Cierpia³a, biedaczka.
Mogê spytaæ o coœ delikatnego?
Chodzi o mój honor?
Nie.
Pytaj.
Czemu siê rozsta³eœ?
Z któr¹?
Nie musisz odpowiadaæ.
Czemu ciê to interesuje?
Nie wiem. ¯eby zrozumieæ.
Pewnego ranka, gdy obudziliœmy siê, wziêliœmy prysznic,
i zjedliœmy œniadanie, ona powiedzia³a:
"Ahmed, Besser ein Ende mit Schrecken..."
"als ein Schrecken ohne Ende."
Co?
No, powtórz.
- Co? - Besser...
ein Ende mit Schrecken...
Nie potrafiê, przykro mi.
Chcesz, ¿ebym przesta³?
Nie, wiem kto to jest. Oddzwoniê póŸniej.
Wiêc co mia³a na myœli?
Gorzki koniec jest znacznie lepszy ni¿ gorycz bez koñca.
To prawda.
Trochê muzyki.
- Jesteœcie spóŸnieni. - Trochê.
Dobrze siê bawi³eœ, Ahmad?
Dzieñ dobry.
Arash, ch³opcze. Pomó¿ to zanieœæ do œrodka.
W nocy jest zimno.
Tu jest ³ó¿ko dla nowo¿eñców.
Wszyscy jesteœmy nowo¿encami.
Ale dla nowych...
ptaszków.
Gdzie oni s¹? Poka¿ mi je.
Gratulacje! ¯yczê szczêœcia!
Co robisz?
Zje pani z nami kolacjê?
Nie, dziêkujê. Zamykajcie drzwi.
Wasze auta nie s¹ strze¿one.
Kolacjê podano.
IdŸ. Zamknê drzwi.
Jedz, Ahmad. Nie dostaniesz takiego jedzenia w Niemczech.
Szczególnie za darmo.
Dzieci, chodŸcie.
Czemu stoisz? Usi¹dŸ.
ChodŸ, Elly.
Ahmad, zrób trochê miejsca.
- Tu jest w porz¹dku. - Dalej, kochanie.
Ahmad zaczyna siê smuciæ.
Manoochehr.
Posuñ siê trochê.
Czy ktoœ coœ potrzebuje?
Idê.
- Przynieœæ jak¹œ sa³atkê? - Ja to zrobiê, dziêkujê.
- Jesteœ nieœmia³a. - Nie, w porz¹dku.
Proszê.
Zwariowa³aœ?
Nie zu¿ywaj wszystkiego. To do toalety.
Ej, Amir. Jesteœmy przy stole.
A sól?
Jest w kuchni.
Manoochehr, chodŸ.
Zapomnia³am soli?
Umy³eœ rêce, mój kowboju?
Proszê, weŸ trochê.
Gratulacje.
D³ugiego ¿ycia dla nowo¿eñców.
Jedz, bo stygnie.
Elly, znalaz³aœ?
Dziêkujê, jak mi³o.
Kto chce soli?
Wystarczy. Postaw ju¿ to.
Czemu jesteœcie tu sami?
Ahmad, co tu robisz? Wstañ!
Dlaczego?
- Jak posz³o? - Co?
Kiedy byliœcie na zewn¹trz.
On ju¿ za mn¹ szaleje.
Zakocha³em siê.
Gor¹co siê zakocha³em.
Przestañ. Powa¿nie.
Pod koniec weekendu, zag³osujemy. Jeœli wiêkszoœæ powie "tak",
poproszê j¹ o rêkê. Jeœli "nie", to nie.
Wiêkszoœæ to oni?
Wszyscy siê zgadzamy.
A ty, Amir?
- To nie moja sprawa. - Chcê us³yszeæ twoje zdanie.
- To mi³a dziewczyna. - To wszystko?
Tak.
Jest ciep³a, cicha. Podoba mi siê.
- Naprawdê? - Tak.
Powa¿nie?
Wydaje siê nieskomplikowana.
A ty, Manoochehr?
Jest mi³a.
- Mogê mówiæ? - Tak.
Bêdziecie siê ze mnie œmiali.
Jest wspania³a.
- Naprawdê? - Przysiêgam.
Idê, mo¿esz ju¿ mówiæ.
Mo¿esz nam przynieœæ dwie herbaty?
ChodŸ, do³¹cz do swoich rodzin!
Nie, nie dotykaj!
Pali siê! Ogieñ!
Co ty nam zrobi³eœ?
Przestañ wykorzystywaæ moj¹ dziewczynê.
Ta twoja dziewczyna nie przestanie.
Lubimy ciê, nawet jak nic nie robisz.
- Daj mi to. - Chcia³am zrobiæ herbatê...
Po³ó¿ to tam.
ChodŸcie, dziewczyny. Zrobimy to jutro.
- ChodŸmy, usi¹dŸmy. - Tak zrobimy.
- Jak j¹ odbierasz? - Jest mi³a.
Troszkê zdystansowana, no nie?
Jest zawstydzona, biedaczka.
Cztery s³owa.
Drugie s³owo.
Ptak? Lot?
Mucha.
Owad?
Pszczo³a.
Trzecie s³owo.
Miód.
Brawo!
Pszczo³a miodna.
Pude³ko? Ul?
Telewizja?
Kreskówki?
To jest tytu³?
Pszczó³ka Maja?
Pierwsze s³owo?
Niemowlê?
Matka?
Matka pszczo³y miodnej!
Dwa s³owa?
To dwa s³owa, kochanie?
Matka? Dziecko?
Niemowlê?
Drugie s³owo?
W¹sy? W¹sy taty?
Ch³opiec? Tata?
Ojciec dziecka?
Brawo, kochanie!
Piêæ s³ów?
Drugie s³owo.
Dziecko?
Wiêkszy? Du¿o?
Grupka dzieci?
Trzecie s³owo.
Rama? Telewizor?
Tablica? Szko³a?
M³odzi ludzie w koled¿u?
Czwarte s³owo.
Równowaga? Sprawiedliwoœæ?
Tak!
Pi¹te s³owo.
Lato? Upa³?
Jest gor¹ce? Ogieñ?
Pierwsze s³owo.
Pierwsze.
Oddychanie? ¯ycie?
Idê do œrodka.
- Czemu? - Muszê siê czymœ zaj¹æ.
W³aœnie ich mia¿d¿yliœmy.
Zaczynamy!
Elly!
Idziemy na zakupy. Potrzebujesz czegoœ?
Dwie minuty, ja te¿ idê.
- Powiedz, czego ci trzeba. - Muszê dostaæ bilet.
Chyba œnisz.
Shohreh...
Sepideh...
Czekaj.
Arash.
Nie, to niemo¿liwe.
- Zamknij drzwi. - Nikogo tam nie ma, chodŸ.
Naprawdê muszê wróciæ po po³udniu.
Nie, to niemo¿liwe.
Nie podoba ci siê tutaj, Elly?
Nie, Naazy. Tego siê spodziewa³am.
Powiedzia³am, ¿e zatrzymam siê tylko na jedn¹ noc.
Faceci powinni sprz¹taæ.
Arash, nie wchodŸ do wody.
Co za strój.
W takim razie bêdziesz mia³a krótki wyjazd.
Nie z³apiesz autobusu. Bêdziesz musia³a iœæ pieszo.
- Wiêc pójdê. - Pieszo?
ChodŸ, damo.
Moja mama zamierza siê sprzeczaæ, kochana.
Idziesz, Shohreh?
Sepideh...
Zosta³abym, gdybym mog³a.
- Musisz zostaæ. - Moja mama bêdzie siê martwiæ.
- Naazy, przypilnujesz dzieci? - Tak.
Powiem jej, ¿e zosta³aœ zatrzymana si³¹.
Jeœli tak to wygl¹da, to z³apiê taksówkê po drodze.
Naprawdê muszê jechaæ.
Jeœli chce jechaæ, nie zatrzymuj jej na si³ê, Sepideh.
Chcia³abym zostaæ. Sepideh wie dlaczego.
Przyjechaliœmy razem. I razem wyjedziemy.
Na razie.
Amir... klucze!
Amir, gdzie s¹ klucze?
Na tarasie. Z moj¹ komórk¹.
Oddaj to, b¹dŸ tak mi³a.
B¹dŸ mi³a...
Arash, kochanie...
- Nie chodŸ dalej. - Ok.
Pobaw siê trochê i wracaj do œrodka.
Naazy, obserwuj go, proszê.
Nie zapomnij cebuli.
Co powiedzia³a?
¯eby kupiæ cebulê.
Spokojnie, zrobimy wieczorem dobr¹ zupê.
£adny pierœcionek.
Dziêkujê.
Elly, kochana, popilnujesz dzieci? Ja pójdê trochê posprz¹taæ.
Co siê dzieje?
Proszê napraw to.
Ok.
ChodŸ, przytrzymaj.
Muszê ju¿ iœæ.
Tatusiu!
Tak, skarbie?
Tatuœ! Arash!
ChodŸ tu. Daj Arashowi spokój.
Arash...
Zaopiekujê siê twoim tat¹.
Tato! Tato!
- Tato, Arash! - Morvarid?
Arash jest w wodzie!
Arash!
Gdzie jest Arash?!
Tam!
Mój Bo¿e!
By³ w wodzie? Kto was pilnowa³?
IdŸ sprawdŸ czy jest w œrodku!
Arash!
Jesteœ tam?
Jest w wodzie!
Amir!
Jego buty!
Manoochehr!
Ahmad! Ahmad!
Ahmad!
Z drugiej strony!
Z lewej!
On jest tam, Ahmad!
Jest tam!
SprawdŸ czy oddycha!
Po³ó¿ go tutaj.
Na boku, ¿eby opró¿niæ p³uca.
Podnieœ jego g³owê.
ObudŸ siê, synku!
Arash!
Zostawiacie tak dzieci? Gdzie by³y ich matki?
Elly by³a z nimi.
Ahmad!
Elly!
- By³a w wodzie? - Morvarid siê bawi³, nie widzia³ jej.
Morvarid! Gdzie jest Elly?
- W œrodku? - Nie.
A jeœli by³a z Arashem?
Elly!
Co siê sta³o?
Naazy?
Co...
Arash!
Czy Elly by³a z tob¹ w wodzie?
Czemu?
- Czy ona te¿ by³a w wodzie? - Zniknê³a!
M³ody cz³owieku, pomó¿!
Biegnij! No ju¿!
Co za katastrofa!
Peyman?
Arash?
Nie bój siê. To Elly.
O, nie!
Chcia³a uratowaæ Arasha.
Gdzie jest mój syn?
W œrodku.
Sepideh!
Pomó¿, proszê!
Kto jest w wodzie?
Elly!
Elly?
Sepideh!
Nie idŸ!
Sepideh!
Co siê sta³o?
- Nie znaleŸliœmy jej. - Nie przestawajcie!
Morze jest wzburzone.
Nie mo¿ecie tak po prostu przestaæ.
Czekaj! WeŸ mnie.
Mo¿e utkwi³a miêdzy ska³ami.
Pozwól nam iœæ!
WeŸ mnie, b³agam!
Nie sprawdza³eœ tam.
To tam znaleŸli dzieciaka.
Nie mo¿emy jej tak zostawiæ.
O œwicie morze siê uspokoi.
Dok¹d idziesz? B³agam ciê. Mo¿e byæ wci¹¿ ¿ywa.
Szukaliœmy ponad pó³ godziny.
Litoœci! Jeœli ona ¿yje...
Nie mo¿e ju¿ ¿yæ.
Ktoœ ciê pyta³?
Sepideh! ChodŸ do œrodka!
Shohreh, zabierz j¹!
Peyman, nie pozwól im odejœæ.
Morze odda cia³o.
Jeœli przejrzysz pla¿ê wieczorem, znajdziesz j¹.
Sepideh!
Sepideh.
Chc¹ szczegó³ów. Jej to¿samoœci.
Bawi³a siê swoim latawcem i nic nie widzia³a.
Widzia³aœ j¹ jak wchodzi³a do wody?
- Nie. - Co widzia³aœ?
- Arash krzycza³ w wodzie. - A potem?
To jest mój syn.
Zawo³a³am ojca, ¿eby go ratowa³.
Jesteœ pewna, ¿e kobieta wesz³a do wody?
Poprosi³am j¹, ¿eby popilnowa³a dzieci.
Jak jej by³o na imiê?
- Elly. - Elly?
Elham Elnaz, Elmira...? Pe³ne nazwisko.
Nie znasz jej?
Nazywa³a siê Elly.
Kim ona by³a dla pana?
To nauczycielka mojej córki. Moja ¿ona j¹ zaprosi³a.
Nie zna pan nazwiska nauczycielki córki?
Zapytam.
Przywozisz kogoœ z Teheranu
i nic o niej nie wiesz,
a my musimy polegaæ na zdaniu dziecka?
Jak siê nazywa³a?
Nie wiem.
Nie znasz jej nazwiska?
Niestety, nie wie.
Poszukaj w jej torbie. Musia³a mieæ jakieœ dokumenty.
Chcia³bym zobaczyæ wasze dowody to¿samoœci.
Kto jest w³aœcicielem domku?
Ahmad!
Nie ma tu jej torby!
Poszukaj trochê lepiej.
Szuka³am, nic tu nie ma!
Naazy, daj mi torbê Peymana...
Shohreh, jej torby tu nie ma!
Musi byæ w jej pokoju.
A co jeœli wyjecha³a?
Nie wspomina³aœ, ¿e by³a z dzieæmi?
By³a gotowa do podró¿y.
Chcia³a iœæ pieszo. Prawda, Shohreh?
Opuœci³aby nas bez po¿egnania?
I czemu jej torba zginê³a?
Mój Bo¿e...
Sepideh!
Jaki jest jej numer?
- Kogo? - Elly.
Zadzwoniê na jej komórkê.
O czym ty mówisz?
- Torba... - Co?
Nie ma jej tam. Mo¿e naprawdê posz³a.
Nikt nie widzia³ jak wchodzi³a do wody.
Musia³am j¹ schowaæ.
Powinnam by³a pozwoliæ jej odejœæ.
Mój Bo¿e...
Mamo!
Bóg ciê przeklina, Sepideh.
Musimy powiadomiæ rodzinê.
Poczekaj i zobacz, czy cia³o wyp³ynie na brzeg.
Mo¿e naprawdê odesz³a.
Dok¹d?
To koniec.
Umar³a.
Powinniœmy jutro do nich zadzwoniæ.
Nie przyjad¹ tu w nocy.
Dziœ bêdzie du¿o korków. To bêdzie piek³o.
O, rety!
Cholera!
Amir...
Gdyby utonê³a, znaleŸlibyœmy cia³o.
ObudŸ siê, musimy coœ zrobiæ.
Ju¿ doœæ zrobi³aœ.
ObudŸ siê, mówiê.
Po co? Obudzi³em siê.
ChodŸmy poszukaæ na przystanku autobusowym.
Nie wiem, co ci powiedzieæ.
Do diab³a ze mn¹.
Tak, do diab³a z tob¹.
Jest szansa, ¿e wyjecha³a.
S³uchaj, mówiê do ciebie.
Nie chcê, ¿ebyœ do mnie mówi³a!
Spierdoli³aœ wszystko i chcesz rozmawiaæ?
S³uchaj, te¿ jestem wyczerpana.
Czemu j¹ zaprosi³aœ?
To moja wina. Co teraz mo¿emy zrobiæ?
Nic wiêcej.
Nie potrzebowa³aœ nikogo, ¿eby skonsultowaæ jej przyjazd?
- Myœla³am, ¿e Ahmad... - Kim ty jesteœ dla Ahmada?
Jego matk¹?
Jego siostr¹? Kim jesteœ?
Co siê dzieje, Amir?
- Dlaczego to ma byæ jej wina? - To nie jej wina.
Nigdy nie jest winna.
Kaza³em jej zaprosiæ Elly.
Nie powinieneœ by³!
Czemu nie spyta³eœ kogoœ innego?
Obudzisz dzieci.
Przez tyle lat nie pozna³eœ siê na niej?
Kto móg³ przewidzieæ, ¿e ona pojedzie z nami.
Ona zawsze siê troszczy.
Chcesz iœæ do morza: zapytaj Sepideh!
Ludzie chc¹ siê spotkaæ: zapytaj Sepideh!
Szukasz domku: Sepideh!
Potrzebujesz biletu: Sepideh!
Chcesz siê o¿eniæ: Sepideh!
WejdŸ do œrodka, znajdziemy rozwi¹zanie.
Rozwi¹zanie?
Musimy zadzwoniæ do jej rodziców.
Ok. ChodŸmy do œrodka.
Dzieci, ten kto powie najlepiej, dostanie prezent.
Zaczynaj. Co robi³aœ?
By³am ze swoim latawcem.
A potem?
Arash by³ w wodzie.
A gdzie by³a Elly?
By³a na górze, na tarasie.
Co robiliœcie?
Poprosi³am j¹ o puszczenie latawca.
Przysz³a i bawi³a siê latawcem. A potem zobaczy³am Arasha.
Kiedy twój latawiec by³ w górze,
czy Elly by³a z tob¹?
Spójrz na mnie. Kiedy tam by³aœ, czy Elly sta³a tam,
gdzie teraz stoi Naazy?
By³a tam na pocz¹tku.
A potem?
Pobieg³am za latawcem na drug¹ stronê.
I tam zobaczy³am Arasha.
Zobaczy³aœ Arasha.
Przestañ, Arash.
Anita? Widzia³aœ jak Elly wychodzi z domku?
- Spójrz na mnie. - Nie widzia³am.
Morvarid, kochanie.
Kiedy latawiec wpad³ do wody,
i Arash ton¹³,
by³a tam Elly? Albo wychodzi³a z domu?
- By³a tam. - Ok.
Kiedy przybieg³aœ nas zawo³aæ, a my graliœmy w siatkówkê,
wiesz, kiedy p³aka³aœ,
Elly tam wci¹¿ by³a?
By³a tam wczeœniej.
Wczeœniej, jak d³ugo?
Trochê.
Ile to jest trochê, kochanie?
1 do ilu?
1... 2... 3... 4...?
1... 2... 3...
Nie wiem.
A ty Arash, kochanie.
Jak by³eœ w wodzie, to Elly ci pomog³a?
Podnieœ g³owê i odpowiedz poprawnie.
Odpowiada³em wczoraj ze sto razy.
Usi¹dŸ i odpowiedz!
- Jestem g³odny. - W takim razie wynoœ siê!
Peyman!
Jak ty siê zachowujesz?
By³em w wodzie. Nic nie widzia³em!
Co siê z tob¹ dzieje?
Dziwnie odpowiada.
Od wczorajszego wieczoru znêcasz siê nad tym dzieckiem!
Tak jest. IdŸ i zamknij siê.
Mam siê zamkn¹æ i wzi¹æ winê na siebie?
Zostawi³aœ go samego nad brzegiem wody!
Mówi³am, ¿eby nie braæ domku na pla¿y!
Anita, chodŸ.
Jakieœ wieœci?
Nic od wczorajszego wieczoru.
Czemu odesz³a?
Kto to wie.
Wziê³aby swoj¹ torbê.
Ale Sepideh j¹ ukry³a.
Sepideh.
Czy Elly mog³a zrobiæ coœ takiego?
Co takiego?
Wyjechaæ nic nie mówi¹c.
Nie wiem.
Czemu w takim razie ukry³aœ jej torbê?
Myœla³aœ, ¿e ona mo¿e tak po prostu wyjechaæ.
Drugiej nocy, jak zniknê³a. Szuka³ wszêdzie.
To by³o przez brak zasiêgu.
Chcia³a zadzwoniæ.
Bez s³owa.
- To co innego. - Co?
- Czemu mia³aby wyjechaæ? - Mia³a powód.
Co?
Mog³a byæ zdenerwowana.
Dlaczego?
Czy ktoœ coœ zauwa¿y³? Albo powiedzia³ coœ, co j¹ zmartwi³o?
Tato, jestem g³odna.
Poprzedniej nocy, gdy robi³em grilla
a ty przyjecha³eœ,
pani przynios³a koce i zaczê³a klaskaæ i œpiewaæ.
A ty, Shohreh, robi³aœ ha³as.
Wydaje siê, ¿e Elly by³a zmartwiona.
Ha³as? To by³ ¿art.
Tak tylko pomyœla³em.
A obiad?
Kiedy posz³a po sól wszyscy siê œmialiœmy.
Ale to by³a tylko taka zabawa.
Wszyscy siê œmialiœmy.
Ona te¿ siê œmia³a.
Wszystkie te ¿arty, tañce,
czy mog³y j¹ zawstydziæ?
Wczoraj rano upiera³a siê, by wyjechaæ.
Jakby siê o coœ martwi³a.
Mówi³am, ¿eby jej nie zmuszaæ, by zosta³a.
By³a ju¿ tam.
Za¿artowa³aœ, ¿e powinna iœæ pieszo.
A ona na to: "Ok, pójdê."
Sepideh?
Ty j¹ zna³aœ.
By³a tak¹ osob¹, by siê obraziæ i wyjechaæ?
Obraziæ na co?
Ona nawet nie zna jej nazwiska. Sk¹d mo¿e wiedzieæ?
Amir, przestaæ spieraæ siê o szczegó³y. Próbujemy iœæ naprzód.
Kiedy my³yœmy naczynia, Sepideh powiedzia³aœ coœ,
a Shohreh odpowiedzia³a: "Lubimy ciê nawet, gdy nic nie robisz".
Myœlê, ¿e to j¹ obrazi³o.
Ale nie mia³am na myœli niczego z³ego.
Wiem. Mówiê, ¿e to mo¿e byæ nieporozumienie.
Proszê, nie zaczynaj mnie te¿ za to obwiniaæ.
Nie obwiniam ciê.
Musia³aby byæ bardzo niedojrza³a, ¿eby siê obraziæ za coœ takiego.
Uspokój siê, tylko rozmawiamy.
Widzia³aœ jak wszyscy patrz¹ na mojego syna od wczorajszego wieczoru?
Nic, co powiedzia³aœ, nie urazi³o jej.
Ahmad, rozmawiam o tym.
Nawet jeœli by³a obra¿ona, to nie jest powód, by wyjechaæ.
Jeœli jest rozs¹dna.
Ale jeœli naprawdê tak po prostu
odesz³a bez s³owa, jest naprawdê...
Peyman...
Powiedziano nam, ¿e to miejsce jest otwarte dla wszytkich. A jeœli ktoœ...
O czym ty mówisz?
Zadzwoñ do Teheranu, zobacz czy wróci³a.
Jest za wczeœnie. Jest 7:30.
Wiêc jest 7:30. Nie wytrzymam tego d³u¿ej.
Ahmad, chodŸ, zadzwonimy.
Nie, ty siê nie ruszasz. Ahmad, idŸ sam.
- Dlaczego? - Zostañ tu.
- Ale jak... - Nie pogarszaj tego!
Lepiej jak zadzwoni kobieta.
Sepideh jest tu jedyn¹ kobiet¹?
Te¿ mogê iœæ.
Ale jak powiedz¹, ¿e nie wróci³a...
Na myœl tak, ciarki mi przechodz¹.
- Amir, pozwól... - Powiedzia³em nie!
Ahmad, chodŸmy.
Idê z tob¹.
W porz¹dku, idê.
ChodŸ Manoochehr.
Ahmad...
Sepideh, da³aœ mi jej domowy numer?
Chcesz, ¿ebym z nimi posz³a?
Ahmad idzie.
IdŸ przygotuj œniadanie dla dzieci.
Mog¹ wytrzymaæ jeden dzieñ bez œniadania.
Przez jeden dzieñ nie umr¹.
Klucze.
Co za weekend.
JedŸ... Nie, poczekaj.
Drugie ko³o te¿ utknê³o.
Ahmad!
Utknê³o w piasku.
No dalej. Damy radê.
Jeœli odbierze jej matka, nic siê nie odzywaj.
Czemu?
Któregoœ dnia Elly mówi³a mi, ¿e jej mama ma problemy z sercem.
Nie chcê jej zaszokowaæ.
Obca osoba utonê³a z powodu naszego dziecka. Rozumiesz to?
A twój jedyny problem, to nie graæ mi na nerwach?
Nie mów tak.
Mówi³am ci, ¿ebyœ nie mówi³ tak do mnie przy ludziach.
Jak?
Jak ja mówiê?
Jak przedtem.
Zawsze by³em taki sam od czasów szko³y.
I za 20 lat bêdê taki sam, jak jestem teraz.
Chcê jechaæ do Teheranu.
- Nie mo¿esz... - Chcê jechaæ.
Shohreh.
Chcê jechaæ.
Szum morza doprowadza mnie do ob³êdu.
Mój syn zsika³ siê w ³ó¿ko.
Nikt go nie szanuje.
Jestem gorsza od was wszystkich.
Obraz tej dziewczyny nie daje mi spokoju...
Sepideh, masz aspirynê?
WeŸ paracetamol z mojej torby.
Nie ma jej matki.
Nie roz³¹czaj siê tym razem.
Powiedzia³eœ, ¿e jej serce...
Powiedz, ¿e jesteœ rodzicem ucznia i chcesz z ni¹ porozmawiaæ.
O tej porze?
A co jeœli poka¿e siê numer kierunkowy?
Powiedz, ¿e jesteœ mê¿em dziewczyny.
Sepideh zaraz powinna przyjœæ.
Ale¿ miesi¹c miodowy. Tak mi przykro.
Dziêkujê, ch³opcze.
Zatr¹b.
Gdzie idziesz?
Martwi³am siê.
- By³a w Teheranie?
Wsiadaj.
Co siê sta³o?
Mia³a problemy rodzinne?
Czemu?
Jej matka odpowiada³a bardzo wymijaj¹co.
W takim razie nie wróci³a?
Powiedzia³a, ¿e wysz³a na chwilê.
Dziêki ci, Bo¿e.
Nie, czekaj.
Na pocz¹tku, gdy spyta³em, czy wróci³a z podró¿y,
zapyta³a: "Jakiej podró¿y?"
- Co? - Ok³ama³a mnie.
W dodatku powiedzia³a, ¿e Elly zostawi³a telefon komórkowy w domu.
A mia³a go ze sob¹.
Pyta³a z 10 razy, kim jestem.
Czy jej rodzina wiedzia³a, ¿e ona pojecha³a z nami?
Nie dzwoni³a do matki poprzedniej nocy?
Tak, ale jej matka...
jej matka...
odpowiada³a bardzo podejrzliwie.
Mo¿e dlatego, ¿e wczeœniej parê razy od³o¿yliœmy s³uchawkê.
Ale gdyby mia³a zaufanie do córki, czemu mia³aby byæ podejrzliwa?
Jak d³ugo j¹ znasz?
Nie d³ugo.
Co siê sta³o?
Nikt nie odbiera³ telefonu.
Cholera!
Powinieneœ spróbowaæ jeszcze raz.
Ahmad...
Próbowaliœmy z 10 razy.
Sepideh.
ChodŸ tu.
Co jest grane?
Gdzie jest jej telefon?
Czemu?
Zadzwoñmy pod numer z jej telefonu.
Zabra³a go ze sob¹.
Znaczy gdzie?
Nie wiem. Czemu mnie o to pytasz?
ChodŸ tutaj.
- Co jest? - Powiedz mi, co o niej wiesz.
Co o niej wiem?
Czyje to? To jej, prawda?
- Gdzie to by³o? - W twojej torbie.
Czemu jej telefon jest w twojej torbie?
Zapomnia³am.
Znalaz³am go wczoraj pod oknami.
Nie ok³amuj mnie!
Co sie z tob¹ dzieje?
Zostaw mnie.
Przestañ! Dupek!
Co siê sta³o? Dlaczego nie mówisz?
Suka!
Amir, nie wstyd ci? Odwal siê!
Nie wtr¹caj siê do tego!
Nie wtr¹caj siê do tego, Shohreh.
Wsiadaj do auta.
Jak ci nie wstyd!
Wsiadaj do auta.
Peyman, wracajmy do Teheranu.
Ona nie ¿yje!
Teraz nas chcesz pozabijaæ?
Nie zostanê tu.
- Coœ ty zrobi³? - Ona mnie ok³amuje.
Chcê wiedzieæ...
Czemu jej telefon by³ w jej torbie?
Co, do diab³a?
Lepiej siê zamknij, Ahmad.
Zostaw to, Ahmad.
Nikt nic tu nie powiedzia³?
Rób jak chcesz! Ja wyje¿d¿am!
JedŸ, Sepideh.
Ahmad!
Wróæ, proszê.
Morvarid, idŸ do œrodka.
Peyman...
To doprowadza mnie do sza³u.
Wyœlemy kobiety i dzieci do Teheranu.
Zmusi³a mnie, ¿ebym podniós³ na ni¹ rêkê.
Nie mo¿emy po prostu wyjechaæ.
Wszyscy chc¹ jechaæ.
JedŸmy, mamo.
To jest trudne dla dzieci.
Ty jedŸ. Ja muszê zostaæ.
Sepideh, twoja obecnoœæ nic nie zmieni.
Nie mogê, Peyman.
Naazy...
Ona jest zraniona.
Sepideh, pos³uchaj mnie przez chwilê...
Nie, Ahmad.
Jeœli dziewczyna naprawdê wyjecha³a po cichu,
to czy warto robiæ sobie taki problem?
Dla dziewczyny, o której nic nie wiesz?
- Peyman... - Nie, naprawdê?
Peyman.
A jeœli utonê³a przez Arasha, to nie by³a tego warta?
Kto mówi, ¿e utonê³a przez mojego Arasha?
I nawet nie powiedzia³am, ¿e powinna pilnowaæ moje dziecko.
Pozwól jej, jeœli chce zostaæ.
Dyskutujemy, Peyman.
Po co siê przejmowaæ?
To ja j¹ zaprosi³am nad morze i powstrzymywa³am przed wyjazdem?
Nie, to ja.
JedŸ i zostaw mnie w spokoju.
WeŸ telefon Elly od Amira.
Amir...
Daj mi proszê telefon Elly.
Dziêkujê.
Jak to odblokowaæ?
Zadzwoñ na jeden z numerów.
O której godzinie wyszed³em z ni¹ poprzedniej nocy?
Myœlê, ¿e oko³o 10-ej.
Odebra³a po³¹czenie mówi¹c, ¿e oddzwoni.
Zadzwoñ wiêc pod ten numer i powiedz prawdê.
Myœlê, ¿e te¿ powinniœmy zostaæ.
Jeœli jej rodzina tu przyjedzie i zobaczy 4 facetów, nie bêdzie to dziwne?
Jej matka ju¿ by³a bardzo podejrzliwa.
Myœla³em, ¿e nikt nie odebra³?
Poczekaj na mnie. Zadzwoniê.
Zobaczymy, co siê stanie.
Rozmawia³aœ z jej matk¹?
Nawet nie wiedzia³a, ¿e Elly jedzie na tê wycieczkê.
ChodŸ, Manoochehr.
- Gdzie s¹ kluczyki? - W samochodzie.
Samochód.
Co za dziwna dziewczyna.
Jak znaleŸliœmy jej telefon?
By³ w torbie Sepideh.
Naazy szuka³a tabletek i go tam znalaz³.
Czekaj, Ahmad.
Dok¹d jedziesz?
- Zadzwoniæ. - Do kogo?
Pod numer, pod który dzwoni³em tamtej nocy.
- Pojadê z tob¹. - Wiesz, twój m¹¿...
Pojadê.
Zadzwoniê i wrócê.
Mamo, ja te¿ idê.
Ahmad...
JedŸ sam.
Shohreh kaza³a mi pilnowaæ dzieci.
Pamiêtasz grê w kalambury?
W pewnej chwili Elly powiedzia³a: "Mieczyk."
Jakby przeczucie. Czu³a, co siê jej przytrafi.
Wszystko zosta³o napisane. Nikt nie jest odpowiedzialny.
Mia³am sen.
Jaki sen?
Koszmar.
Nie mogê tego zapomnieæ.
Mam zawróciæ?
Nie. JedŸ dalej.
- Nie wróci³a? - Nie.
Z kim rozmawia³aœ?
- Z jej bratem. - Powiedzia³eœ mu?
Opisa³em Elly.
Powiedzia³em, ¿e znalaz³em jego numer w jej telefonie.
Mo¿e wie, gdzie ona jest.
By³ zaskoczony, ¿e mam jej telefon.
Zapyta³em jakie s¹ ich relacje. Powiedzia³, ¿e jest jej bratem.
Ale nie wie, gdzie jest.
Musia³em powiedzieæ mu prawdê.
- Powiedzia³eœ, ¿e utonê³a? - Nie, nie mog³em.
Powiedzia³em, ¿e mia³a wypadek na pó³nocy
i ¿e by³a w szpitalu.
By³ zaskoczony, ¿e jest na pó³nocy.
Nic nie powiedzia³a rodzinie.
To dlatego chcia³a wróciæ tak wczeœnie.
I teraz on tu przyjedzie?
Tak.
Przyjedzie oko³o 16-ej do Chalous.
Jak mu to powiemy?
Jakoœ musimy.
Jedna z kobiet musi jechaæ z nami.
- Kobiety musz¹ jechaæ. - Co?
Jedna z was musi jechaæ.
Przestañ, Ahmad. le siê czujê.
Nic nie jad³aœ.
Potrzebujesz czegoœ?
Mo¿e powinienem zabraæ Naazy zamiast ciebie?
To nie jest jej brat.
Kto?
Ten, co przyje¿d¿a.
Powiedzia³a mi, ¿e jest jedynaczk¹.
Wiêc kim jest ten facet?
Myœlê, ¿e... jej narzeczonym.
Kogo narzeczony?
Elly.
Co ty mówisz, Sepideh?
By³a zarêczona?
Coœ ty zrobi³a?
Jeœli wiedzia³aœ, ¿e by³a zarêczona, czemu mi j¹ przedstawi³aœ?
Chcia³a zerwaæ. Próbowa³a przez pó³ roku.
Facet nie chcia³ jej zostawiæ.
O, Bo¿e...
O, Bo¿e.
Schowa³am jej telefon, ¿eby nikt do niego nie móg³ zadzwoniæ.
Czy to on?
Ten z torb¹?
Nie wiem.
Witam, jak siê macie?
Przyjecha³ pan?
Jesteœmy na miejscu.
Przed klinik¹ chirurgiczn¹.
Imam Reza.
Klinika Imam Reza.
Gdzie? Zielony sedan?
Nie widzê go.
Po drugiej stronie mostu? Przed wjazdem na rondo.
Tak, bardzo dobrze. Zaraz tam bêdê.
Do zobaczenia wkrótce.
- Przyjecha³ samochodem? - Tak.
- Pojedziesz z nim za mn¹. - Nie.
Nie mamy wyjœcia.
Muszê pojechaæ przodem i ostrzec innych.
On nie wie, ¿e wiemy, ¿e jest jej narzeczonym.
Jadê powiedzieæ innym. Ty pojedziesz z nim.
- B¹dŸ ostro¿na. - Wiem.
Dzieñ dobry.
- Jesteœ Ali Reza? - Tak.
Ahmad.
D³ugo ju¿ tu pan jest?
Mia³eœ wypadek?
Nie, jedna z naszych znajomych.
W którym jest szpitalu?
- Zabierzemy ciê tam. - Co z ni¹?
- Lepiej sie pospieszmy. - JedŸ.
Mo¿esz mi daæ jej telefon?
Jest w willi.
Powiedz mi o...
Powiem panu. Ahmad, ty jedŸ.
Powiem panu.
Dok¹d jedziemy?
Jedziemy obwodnic¹.
Proszê mi powiedzieæ.
Powiedzieliœmy panu przez telefon.
Czy ona ¿yje?
Tak, ale nie jest z ni¹ dobrze.
Jest w œpi¹czce.
O, mój Bo¿e!
Mia³a tu nie przyje¿d¿aæ. Kiedy by³ ten wypadek?
Porozmawiamy po drodze.
Proszê przestaæ m¹ciæ mi w g³owie.
Widzia³aœ jej dokumenty.
Jak siê nazywa³a?
Elly.
Elly widnieje w jej dokumentach?
Elly jest nauczycielk¹ mojej córki.
Nie chcieliœmy pana przestraszyæ.
Przyjecha³a z nami na weekend i...
Na co tu czekasz?
A historia wypadku?
Przepraszam. JedŸmy.
Co jest?
Nie jestem st¹d...
- Ja te¿ nie. - Zamknij swoj¹ parszyw¹ gêbê.
- OdjedŸ pan st¹d! - Zamknij siê!
Czeœæ, Ahmad!
Dzieñ dobry.
Amir!
Peyman, Shohreh!
Gdzie jest Amir?
ChodŸ Naazy, szybko.
Peyman, chodŸ.
O co chodzi, Ahmad?
Pospiesz siê, Amir.
ChodŸcie wszyscy.
Szybko. On ju¿ jedzie.
Powiedzia³eœ mu?
On nie jest jej bratem.
To jej narzeczony.
Mia³a narzeczonego?
Cholera!
Co to znaczy?
Myœli, ¿e o tym nie wiemy.
Przyjecha³a tu, ci¹gnê³a ku tobie,
a jest zarêczona?
Daj spokój, Peyman. Teraz nie pora na to.
Jak siê dowiedzia³eœ?
Jedna z jej przyjació³ek zadzwoni³a na jej komórkê.
Powiedzia³em jej o wypadku
i o przyjeŸdzie jej brata.
Powiedzia³a mi, ¿e Elly by³a jedynaczk¹.
Spyta³em kim jest ten cz³owiek.
Odpowiedzia³a, ¿e prawdopodobnie to jej narzeczony.
Czemu z nami przyjecha³a, jeœli by³a zarêczona?
Nie wygl¹da³a na tak¹ osobê.
Wygl¹da³a. To my jesteœmy...
naiwni.
Skoro tak, to nie utonê³a.
Mo¿e rzeczywiœcie wyjecha³a.
Jeœli ten facet dowie siê, czemu tu przywieŸliœmy jego narzeczon¹,
bêdziemy mieæ du¿e k³opoty.
Co teraz?
Udajemy, ¿e nic nie wiemy.
On jest jej bratem. Elly jest nauczycielk¹ Morvarid.
Dzieci chcia³y, ¿eby Elly z nami przyjecha³a.
A ona zgodzi³a siê. To wszystko.
B³agam, opanujcie siê.
Co jeœli Elly nie zatonê³a?
Nie wiem.
Gdzie jest Sepideh?
Jechali razem.
Ona wie wszystko?
Tak, powiedzia³em jej.
Ona ma mu powiedzieæ o utoniêciu.
Co za cholera, zwariujemy przez to.
Muszê ostrzec dzieci.
Gdzie one s¹?
Arash... Morvarid...
Dzieci, podejdŸcie tu. S³uchajcie.
Wiecie czemu Elly tu z nami przyjecha³a?
¯eby pilnowaæ, bym nie wchodzi³a do wody.
- Bardzo dobrze. - Nie prawda.
- Wiêc czemu? - Mogê powiedzieæ?
Przyjecha³a, ¿eby siê w tobie zakochaæ?
We mnie?
Kto ci to powiedzia³?
Sam widzia³em.
Nie, mylisz siê. To by³ ¿art, to wszytko.
S³ysza³eœ to, kochanie?
To dlatego by³a smutna i odesz³a?
Nie, serduszko, nie by³a smutna.
Chcia³a uratowaæ Arasha i utonê³a.
Czy ci¹gle jest w wodzie?
Morvarid, pos³uchaj. Ty równie¿.
Brat Elly tu przyje¿d¿a, ok?
To powa¿na sprawa, a on jest z³ym cz³owiekiem.
Musicie mi obiecaæ.
Dzieci, musicie obiecaæ
nic nie mówiæ o naszych ¿artach.
- Jakich ¿artach? - O których wspomnia³ Arash.
Kiedy graliœmy, tañczyliœmy, œmialiœmy siê.
Graliœmy w kalambury.
Nic nie mówcie.
Jeœli bêdzie siê pyta³, powiedzcie: "Nie wiemy."
- "Nie wiemy." - Brawo.
Powtórzycie to Anicie? Dobrze.
Powiedzia³a mu?
Nie wychodŸ.
Poczekaj na znak Sepideh.
Proszê wejœæ.
Nie, w porz¹dku.
Gdzie to siê sta³o?
Tam.
- ChodŸ. - Chcê byæ sam przez chwilê.
Jaki cichy facet.
Przysiêgam, ¿e wie.
Wszystko musi mieæ swój powód.
Cicho! Idzie.
Chce pan coœ na uspokojenie?
Nie. Gdzie jest toaleta?
Têdy.
- Dziêkujê. - Proszê.
Powiedzia³ jej rodzicom?
Jeszcze nie.
Elly nie mówi³a ci o nim?
Amir!
Shohreh, masz rêcznik?
Nie, dziêkujê. Mogê pobyæ gdzieœ sam?
Têdy.
Proszê.
Mog³byœ mu przynieœæ czyst¹ narzutê na ³ó¿ko?
Nie ma tu zasiêgu.
Ale rozmawia³em z ni¹ tamtej nocy.
To musia³o byæ, gdy wysz³a na zewn¹trz.
Przepraszam...
Chwileczkê.
Mówi³a o mnie?
Tak, mówi³a du¿o o panu i jej rodzicach.
Co mówi³a?
¯e bardzo têskni za panem.
Dobrze o panu mówi³a.
Martwi³a siê o matkê.
Myœlê, ¿e jej matka... pana matka mia³a problemy z sercem.
Naazy...
- Przepraszam. - Idziesz?
To nie jest jej brat. Czemu powiedzia³aœ, ¿e za nim têskni³a?
Dobrze o nim mówi³a?
Nie wiedzia³am co powiedzieæ.
Czy on coœ podejrzewa?
Nie. Nie wiem.
Chce pan coœ zjeœæ?
Muszê zadzwoniæ do Teheranu.
- Potowarzyszê panu. - Dobrze.
Proszê zostawiæ ³ó¿ko nowo¿eñców. Ja siê tym zajmê.
Dziêkujê.
Jej biedny m¹¿ by³ tu rano, ale nie chcia³am go niepokoiæ.
- Czyj m¹¿? - Tej utopionej.
Jej m¹¿ by³ tu rano?
Mo¿e pani tu przyjœæ?
Peyman!
On wie!
Stara kobieta mu powiedzia³a.
Powiedzia³a, ¿e ³ó¿ko by³o dla Elly i jej mê¿a.
Cholera!
Gdzie on jest?
Chyba tu idzie.
Zrób coœ.
Nic wiêcej nie mo¿na zrobiæ.
Musimy powiedzieæ mu prawdê.
¯e chcieliœmy zeswataæ z kimœ jego ¿onê?
Nie wiedzieliœmy.
To prawda, ¿e nic nie wiedzieliœmy.
Najlepsz¹ rzecz¹ jest powiedzenie prawdy.
Ale co powiemy?
¯e nie powiedzia³a nam, ¿e by³a zarêczona.
W przeciwnym razie nigdy byœmy mnie przedstawili jej Ahmadowi.
Nic nie mów o Ahmadzie.
Co innego powinniœmy powiedzieæ?
Przed policjantami musimy wyznaæ wszystko.
Czy on wie, ¿e przyjecha³a dla Ahmada?
Nie jest g³upi. Zrozumia³.
By³ podejrzliwy przed przyjazdem.
To czemu udawa³ jej brata?
- Powiemy mu wszystko. - Nie, b³agam ciê.
Wiêc co, Sepideh? Mamy k³amaæ?
Nie mo¿emy.
I tak siê dowie.
Nie mamy wyjœcia, Sepideh.
- On siê dowie. - Elly bêdzie okryta hañb¹.
My j¹ zhañbiliœmy?
Szanujê umar³ych,
ale zarêczona kobieta poszukuje mê¿a.
To oznacza:
po pierwsze, nabra³a nas wszystkich,
po drugie, nabra³a swojego narzeczonego.
Nabra³a?
Oczywiœcie. Jeœli mia³abyœ ch³opaka
i twój ch³opak znalaz³by dziewczynê lepsz¹ od ciebie
na weekend, by graæ w siatkówkê...
I có¿ w tym z³ego?
Nie rozumiesz.
Z naszego punktu widzenia, nie ma w tym nic z³ego.
Ale popatrz na to z punktu widzenia tego ch³opaka a wszystko wyda siê z³e.
Pocz¹wszy od pieniêdzy, które da³a
na sprz¹tanie i by tu zostaæ.
To wszystko by³o przedstawieniem, które przed nami odgrywa³a.
Musimy teraz zdecydowaæ.
Porzuci³a tego mi³ego ch³opaka.
By³o mi wstyd, gdy go zobaczy³am.
Ha³as, który zrobi³am tamtej nocy.
Pospiesz siê.
Ahmad, powiedz mu, ¿e myœleliœmy, ¿e by³a wolna.
Ok³ama³a nas.
- Powiemy prawdê. - Proszê, nie.
Ok³amiemy go, ¿eby uratowaæ honor Elly?
Martwi nie potrzebuj¹ honoru.
- Nie dopuszczê do tego. - Za póŸno.
- Ahmad, nie pozwól im... - Peyman, chodŸ tutaj.
Wiedzia³am o wszystkim.
Powiedzia³a mi.
Przysiêgam. Nie k³amiê tym razem.
Na g³owê mojej córki.
Powiedzia³am Ahmadowi, ¿e on by³ jej narzeczonym.
Ahmad, czemu im nie powiedzia³eœ?
Nic wiêcej nie mam do powiedzenia.
Powiedzia³am jej,
¿e przyje¿d¿a znajomy z Niemiec i poprosi³ mnie...
by przedstawiæ mu kobietê.
Powiedzia³a, ¿e nie chce wychodziæ za m¹¿.
Ma narzeczonego od dwóch lat i chce zerwaæ.
Nie kocha³a go. Sprawi³, ¿e cierpia³a.
Jej rodzina by³a przeciwna i on tak¿e nie da³by jej odejœæ.
Zaproponowa³am jej spotkanie z naszym przyjacielem
Ahmadem podczas jego krótkiego pobytu.
Powiedzia³a: "Nie, dopóki nie zerwê".
Wys³a³am Ahmadowi jej zdjêcie i spodoba³a mu siê.
Wiêc nalega³am, ¿eby przyjecha³a.
A ona na to... By³a zdeterminowana, ¿eby zerwaæ.
Powiedzia³am jej, ¿e mój znajomy nie wróci w najbli¿szym czasie do Iranu.
¯e powinna spotkaæ siê z nim tylko raz.
Wci¹¿ odmawia³a.
Wreszcie zgodzi³a siê, pod warunkiem, ¿e bêdzie to tajemnic¹.
I tylko na jedn¹ noc.
Tak mi powiedzia³a.
Nalega³aœ, ¿eby przyjecha³a.
A czy nie by³a zmuszona do przyjazdu?
B³aga³am. Powiedzia³am, ¿e wszystko mam zaplanowane.
Mój Bo¿e!
Mo¿emy przynajmniej uratowaæ jej honor.
Jeœli powiemy, ¿e naprawdê nie wiedzieliœmy, ¿e mia³a narzeczonego
czy on w to uwierzy?
Kto by w to uwierzy³?
A co to zmieni, jeœli uwierzy?
W ka¿dym razie Ÿle zrobi³a, ¿e tu przyjecha³a.
Ale ja nalega³am.
To nie jest powód.
Powiedz prawdê. Powiedz, ¿e nie wiedzia³eœ.
Ja powiem, ¿e wiedzia³am.
Wszystko jest moj¹ win¹. Niech siê dzieje, co chce.
Oszala³aœ?! On ciê zlinczuje!
Trudno.
Wtedy pomyœli, ¿e wszyscy byliœmy w zmowie.
¯e wszyscy jesteœmy wspólnikami.
Amir, zrób coœ. Nie wytrzymam tego d³u¿ej.
Sepideh, pos³uchaj choæ jeden raz w swoim ¿yciu.
To nie dotyczy tylko ciebie i mnie. Powinniœmy byæ wszyscy razem.
Ahmad.
Co o tym myœlisz?
Powiemy mu.
Powiemy prawdê.
Ok.
A ty, Manoochehr?
Naprawdê nie wiedzieliœmy, ¿e by³a zarêczona.
Teraz ju¿ za póŸno.
A ty, Shohreh?
Nie mam serca, by ok³amywaæ tego biednego ch³opaka.
A ty, Naazy?
Sk³aniam siê ku wiêkszoœci.
Wiêkszoœæ chyba chce powiedzieæ prawdê.
Nie byliœmy poinformowani.
Ja by³am.
Ale jesteœ sama. I powiedzia³aœ nam minutê temu!
Idzie.
ChodŸmy, chodŸmy razem.
Peyman, uwa¿aj.
A dzieci? Arash?
Zostañ tu, Sepideh. ChodŸ, Naazy.
Proszê nie pogarszaj jeszcze bardziej tej sytuacji.
Co on pomyœli o Elly?
Arash, Anita,
Morvarid, chodŸ szybciutko.
Ahmad!
Poka¿, Ahmad!
Dupek!
Pochyl g³owê.
Krwawisz.
Mogê po³o¿yæ rêkê na Koranie
i przysi¹c, ¿e mówimy prawdê!
Na ¿ycie moich dzieci!
Szanowny panie,
nie ma powodu, by pana ok³amywaæ.
Przyjechaliœmy tu z naszymi rodzinami.
Nie zorganizowaliœmy spotkania
pomiêdzy pañsk¹ narzeczon¹ a naszym przyjacielem.
Nie jesteœmy szaleni!
Gdybyœmy mieli choæ cieñ podejrzenia, nie pozwolilibyœmy na to.
Co to za dyskusja?
- ChodŸmy usi¹œæ. - Ty siê zamknij!
Zamknij siê, dupku!
- Przestañ! - Wracaj, Ahmad!
Doœæ!
Cierpimy przez dwa dni!
Nikt z nas nie jad³ od dwóch dni!
Proszê!
Chcê tylko dowiedzieæ siê prawdy!
Proponujê wezwaæ policjê. Zobaczycie raport.
Do diab³a z policj¹.
Nie mo¿emy k³amaæ policji. To bêdzie dowód.
Nie chcê!
Takie jest prawo, proszê pana!
- Mówiê do ciebie? - Pozwolisz?
ChodŸ tu, Shohreh, chodŸ.
Kto przywióz³ tu Elly?
Moja ¿ona.
- Zna j¹ z przedszkola. - Gdzie ona jest?
W œrodku.
Chcê z nia porozmawiaæ.
Jest bardzo chora.
Bardziej ni¿ ja?
Œpi.
Powiedzieliœmy ju¿ panu.
Muszê o coœ zapytaæ.
Pójdziemy na policjê...
Pójdziemy, dobrze.
- Chcê porozmawiaæ... - W³aœnie zasnê³a.
Nie bój siê. Nie pogorszê tego jeszcze bardziej!
Gdzie ona jest?
Madam!
Poczekaj tu.
Idê.
Shohreh, zawo³aj Sepideh.
Chcê z ni¹ porozmawiaæ na osobnoœci.
Shohreh!
To nie jest facet, któremu mo¿esz o wszystkim powiedzieæ.
Uderzy³ Ahmada.
Mówiê to dla naszego wspólnego dobra.
Proszê, Sepideh.
Wstañ.
IdŸ umyj twarz, zawo³am go.
Wstañ, kochanie.
To pani j¹ tu zaprosi³a?
Tak, to ja.
Mo¿e pan usi¹œæ?
Kiedy zaprosi³a j¹ pani, ¿eby pozna³a waszego przyjaciela,
nic nie powiedzia³a?
Mogê coœ powiedzieæ?
- Elly... - Proszê mnie pos³uchaæ.
Chcê tylko coœ wiedzieæ...
Proszê usi¹œæ.
Tak lub nie.
- Gdy siê dowiedzia³a... - Ale...
Nie powiedzia³a "nie"?
"Nie mogê przyjechaæ, mam narzeczonego"?
Powiedzia³a?
Proszê pos³uchaæ, naprawdê...
Naprawdê to...
To dla mnie wa¿ne.
Da³em jej 3 lata mojego ¿ycia.
Mo¿e pan te¿ usi¹œæ?
Nie odmówi³a?
Tak czy nie?
Nie, nie odmówi³a.
Alireza,
Policja dzwoni³a.
ZnaleŸli przed chwil¹
cia³o kobiety w wodzie.
Musi je pan zidentyfikowaæ.
Dzwonili do domu.
Amir!
Panie...
Proszê poczekaæ, pójdziemy z panem.
Rozpoznaje j¹ pan?
Moje kondolencje.
Chcia³bym moje kluczyki.
Powie pan rodzinie?
Proszê zrobiæ to samemu.
Nie by³oby lepiej, jakby to pan im powiedzia³?
T³umaczenie: Lokia Korekta: FILioza